از این ستون ، به اون ستون . فرجه ؟ شایدم فرج نباشه و نود و پنج باشه ! شایدم نود و قلب ... [اولین پست ِ سال نود و پنج]

حق .


بالاخره سال ِ نود و قلب رسید . :)

نود و چهار تموم شد با همه ی بدیاش ؛ خوبیاش ؛ قشنگیاش ؛ ناراحتیاش ؛ غصه هاش ؛ خنده هاش ...

ولی انگاری همشون جاموندن .

کنار ِ نود و چهار جا موندن .

خستگی داره از سر و کول نود و چهار بالا میره . شایدم خستگی از سر و کولش می ریزه . هوم ؟

انگاری خیلی غم و غصه های منو تو خودش جا داده بود .

انگاری خیلی گله و شکایتای منو شنیده بود و به روی خودش نیاورده بود .

وقتی که داشت می رفت ، انققققدر خسته بود و پاهاشو رو زمین می کشید که انگاری داره با خودش یه کوه رو جا به جا میکنه ...

شایدم پای رفتن نداشت .

شایدم دلتنگ میشد برای همه ی خاطره های خوب و خنده هام و قشنگیام ...

نگران ِ نود و چهارم .

نکنه بره بلایی سر خودش بیاره ...؟

نکنه بره سرشو بکوبه تو در و دیوار و بعد فراموشی بگیره و بعد همـــــــــــــــــــه ی نود و چهار ِ من بره تو منجلاب ِ سیاه ِ فراموشی ...؟

شاید جا داره به نود و چهار ِ عزیز بگم که :

" چطور دلت اومد بری ،

بعد هزار تا خاطره ؟

تاوان چی رو من میدم ،

اینجا ، کنار ِ پنجره ...؟ "

هه !


مکالمه ی دیشب ِ من و یکی از دوستان :

من : حالت یه جوری نیست که چند ساعت دیگه میشه نود و پنج ؟ که یهو تو یه ثانیه همه چی می چرخه ؟

دوستم : این نه . چون فقط اسمش عوض میشه . اگرم حسی باشه خوشحالم . دروغ چرا ؟ چون یه تغییره . از این ستون ، به اون ستون .

(نرگس . امسال میریم تو هیجده سال . حواست بود ...؟)

من : دوسش ندارم این تغییرو .

دوستم : چرا ؟ نود و چهار قراره چیزی جا بمونه ؟

من : نه قرار نیست جا بمونه ولی از این بزرگ شدن می ترسم . از اینکه انقدر همه چی داره زود می گذره . خیلی زود ... هنوز عید 94 جلو چشممه . لحظه ی تحویل سالش ...

دوستم : آره نرگس ... خیلی زودا . خیلی ...

من : اوهوم خیلی ... اصن انگار هنوز تو عید 94 گیر کردم . با اون خاطره های خوب و دیوونه کنندش ...

دوستم : خب اگه قرار نیست چیزی جا بمونه پس همه ی خاطره های دیوانه کنندش ادامه دارند ... خوشا .

من : فقط خاطره شون ادامه دارن . نه خودشون ! من خودشونو میخوام خب . :(

دوستم : اصل شون آدماشن دیگه . که بازم هستن . همینش کلی خوبه . هر چند این که فکر کنی مثلا یه حس شیرین و گرمی در سیزده سالگی تجربه کردم که همانجا حبس شده و من و باقی بزرگ شدیم ، سخته . ولی نود و چهار همین بغله ! فعلا لااقل ...

من : آدماشم نیستن . هعی ...

دوستم : پس یه چیزی قراره جا بمونه .

من : شاید . نمیدونم . شایدم ، خیلی وقته جا مونده . تو همون عید 94 جا موند .

دوستم : برگشتنی نیست ؟

من : نه . آدمایی که رفتن برگشتنی نیستن . اگرم برگردن ، اون آدم قبلی نیستن . یا دلشونو جایی جا گذاشتن ، یا خودشونو .

دوستم : بعضیاشون .

من : همشون . هیچ آدمی وقتی برگشته همون آدم قبلی نبوده . هییییچ آدمی .

دوستم : یکدندگی نکن آقا .

من : هستم سر حرفم . [لبخند ِ ملیح]

دوستم : ببین هیشکدوم اون قبلی نیستن ، چون حتی اونی که قبلش فرض کن ایکس بوده ، وقتی برگشته هم همون ایکس باشه ، ولی به هر حال یه حسی که بهش گفته برو رو تجربه کرده . ولی لزوما همشون وقتی برگشتن از ایکس به ایگرگ تبدیل نشدن .

من : ممکنه از ایکس به ایگرگ تبدیل نشده باشن ، ولی دیگه ایکس هم نیستن .

دوستم : میشن ایکس یک ... با یه اندیس :)

من : اندیس :) "


این مکالمه هم حتی توی نود و چهار جا موند .

خیلی چیزا تو نود و چهار جا موند ...

مکالمه ها .

خاطره ها .

چت ها .

نگاه ها .

حرف ها .

پست ها .

عکس ها .

سلفی های دیشبم به عنوان آخرین سلفی های نود و چهار هم حتی ...


حالا دیگه وقتی این جا یه پست می نویسم ، زیرش به جای نوشتن ِ فلان ِ فلان ِ نود و چهار ، می نویسه فلان ِ فلان ِ نود و قلب ...

تغییر ِ بزرگیه خودش . دقت کردین بودین اصن ؟ خیلی بزرگه خب ...

و حتی دیگه کامنتها هم دیگه اینگونه ـست ... [کلیک]


سالی بود که بعضیا رو هم تو بهشت زهرای سال ِ نودو چهار جا گذاشتیم ...

مادر بزرگ ...

داداش حمیدرضا ...


دیگه اولین سالیه که از دست ِ مامانیم عیدی نمی گیرم و بغلش نمی کنم و فشارش نمیدم تو بغلم این کوچولوی دوست داشتنی رو ...

" کجا میخوای بری ؟ چرا منو نمی بری ...؟ "


+یکی از قشنگ ترین پست های عیدانه :) که کلی دوسش داشتم . از بانو صخره :)))) P: [کلیک]


رسم ِ ادبه که تبریک بگم سال نو و این حرفها رو ...

پس ،

جا موندن ِ نود و چهار ، مطلقاً ، و فرا رسیدن و فلان ِ نود و قلب رو تبریک میگم و اینا ...


و چه بسا حــــــــــــرف ها که خواستم بگم و بنویسم اینجا و همشون جا موندن توی نود و چهار .


و ،

بسا کسا که به روز ِ تو آرزومندند . :)


تاریخ : یک ِ فروردین ِ نود و قلب ، به یاد ِ یک ِ فروردین ِ نود و چهار ...

پاییزک :)
هااای .
من اینجآیم !
.
.
.
.
تو کجایی .؟!

+ماییم و نوای بی نوایی ! :)

#دیوانه_نوشت_های_بی_مخاطب
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان